Parawany akustyczne to najprostszy sposób poprawy akustyki w open space. Nie wymagają żadnych prac, montażu ani zasilania — stawia się je lub przypina do biurka i efekt jest natychmiastowy. W tej kategorii znajdziesz panele w kilku szerokościach, o wysokości rzędu 145 cm, w kilku wersjach kolorystycznych.
Parawan robi dwie rzeczy jednocześnie: pochłania dźwięk miękką, porowatą powierzchnią i przerywa jego bezpośrednią drogę między stanowiskami. Do tego dochodzi funkcja, o której rzadko się mówi, a która bywa najbardziej doceniana w praktyce — odgradza pole widzenia, a ruch w polu widzenia rozprasza równie skutecznie jak hałas.
Wysokość i szerokość — dlaczego to nie kosmetyka
Skuteczność parawanu zależy przede wszystkim od tego, czy przerywa linię prostą między ustami mówiącego i uchem słuchacza. Przegroda niższa niż linia wzroku osoby siedzącej tłumi niewiele — dźwięk przechodzi nad nią praktycznie bez przeszkód.
Wysokość rzędu 145 cm ustawiona na podłodze albo przypięta do blatu sięga powyżej głowy osoby siedzącej i to jest poziom, przy którym efekt staje się odczuwalny. Szerokość dobiera się do stanowiska: panel węższy od biurka zostawia szczeliny po bokach, przez które dźwięk wraca. Dwa panele o szerokości 240 cm ustawione w narożnik działają lepiej niż cztery wąskie w linii, bo zamykają stanowisko z dwóch stron.
Przy większych szerokościach, rzędu 260–280 cm, jeden panel obsługuje całą długość stanowiska bez łączeń. Łączenia są miejscem, w którym tłumienie spada, więc mniejsza liczba szerszych paneli daje lepszy wynik niż większa liczba wąskich.
Ustawienie w pomieszczeniu
Parawany warto rozmieszczać według kierunku, z którego dochodzi hałas, a nie symetrycznie. Wystarczy kilka minut obserwacji, żeby ustalić, skąd faktycznie przychodzą rozmowy — zwykle z jednego, dwóch kierunków, nie ze wszystkich naraz.
Skuteczne układy w praktyce:
- Między dwoma rzędami biurek stojących naprzeciw — najczęstsza i najskuteczniejsza aplikacja; przerywa najkrótszą drogę dźwięku.
- W narożnik, z dwóch stron stanowiska — dla osoby, która potrzebuje skupienia bardziej niż inni.
- Jako granica strefy — oddzielenie części cichej od strefy z drukarką, kuchnią albo przejściem.
- Za plecami osoby siedzącej — pochłania odbicia od ściany i zmniejsza rozpraszanie ruchem za plecami.
Nie ma natomiast sensu stawianie parawanu przed osobą, jeśli dźwięk dochodzi z boku. To brzmi oczywisto, a jest najczęstszym błędem — panele kupuje się do wszystkich stanowisk jednakowo, zamiast ustawić je tam, gdzie działają.
Tablica na notatki i wykończenie
Powierzchnia parawanu ma potencjał, który łatwo przeoczyć: jest to jedyna pionowa płaszczyzna w zasięgu ręki osoby siedzącej przy biurku. W wielu konstrukcjach da się do niej przypinać notatki, harmonogramy i materiały pinezkami — zastępuje to tablicę korkową, nie zajmując dodatkowego miejsca.
Kolor warto dobrać świadomie. Ciemne odcienie mniej się brudzą i wyraźniej wydzielają strefy, jasne rozjaśniają wnętrze i mniej przytłaczają w gęsto zabudowanym pomieszczeniu. Przy większej liczbie paneli lepiej trzymać jeden kolor w obrębie strefy, a różnicować między strefami — wtedy podział przestrzeni czyta się intuicyjnie.
Utrzymanie ogranicza się do odkurzania tapicerki. Warto natomiast pamiętać, że powierzchnia pochłaniająca dźwięk jest z natury porowata, więc plamy trzeba usuwać punktowo i od razu — wchłonięte zostają na dobre.