Szafki BHP i wyposażenie szatni to obszar, w którym wybór mebla wynika nie z gustu, a z wymogów: pracownik musi mieć gdzie zostawić rzeczy prywatne, przebrać się i oddzielić odzież własną od roboczej. W tej gałęzi znajdziesz szafki pracownicze, szafy ubraniowe, ławki, wieszaki oraz konstrukcje specjalistyczne.
Punktem wyjścia jest liczba osób korzystających z szatni i to, czy odzież robocza się brudzi. Te dwie informacje przesądzają o wyborze modelu — wszystko inne, od koloru po rodzaj zamka, jest wtórne.
Cztery grupy wyposażenia
- Szafki pracownicze i socjalne — podstawa szatni; skrytki na rzeczy osobiste i odzież, w różnych układach i szerokościach.
- Ławki szatniowe i wieszaki — miejsce do przebrania się i powieszenia odzieży; element, bez którego szatnia nie działa.
- Szafy wielofunkcyjne — konstrukcje uniwersalne, dające się doposażyć i przystosować do zmiennego przeznaczenia.
- Szafy specjalistyczne — na chemikalia, środki czystości i do gabinetów medycznych.
Do tego dochodzą akcesoria do szafek — zamki, klucze, wizytowniki i elementy wyposażenia wnętrza, które decydują o tym, czy szatnia jest wygodna w codziennej obsłudze.
Higiena i wymogi
W zakładach, w których odzież robocza ulega zabrudzeniu, obowiązuje rozdzielenie odzieży własnej od roboczej. W praktyce oznacza to albo dwie osobne szafki na osobę, albo jedną szafkę z przegrodą dzielącą wnętrze na dwie strefy.
Drugim wymogiem praktycznym jest wentylacja. Odzież wkładana do zamkniętej, nieprzewietrzanej skrytki nie wysycha do następnego dnia, a w dłuższej perspektywie pojawia się zapach, którego nie usuwa mycie. Perforacja w drzwiach jest przy odzieży roboczej warunkiem używalności, nie dodatkiem.
Trzecia rzecz dotyczy podłogi. Szatnie myje się na mokro, więc nóżki podnoszące korpus nad posadzkę przedłużają życie szafek bardziej niż jakikolwiek parametr powłoki.
Planowanie szatni
Zacznij od liczby osób na najliczniejszej zmianie, nie od łącznej liczby zatrudnionych — szatnia obsługuje tych, którzy są w pracy jednocześnie. Do tego dodaj zapas na rotację i na wzrost zespołu.
Drugą liczbą jest przestrzeń przed szafkami. Potrzeba jej na otwarcie drzwi plus miejsce dla osoby przebierającej się — w praktyce około 120 cm od frontu szafek, a przy dwóch rzędach naprzeciw siebie odpowiednio więcej.
Trzecia rzecz to ławki. Szatnia bez miejsca do siedzenia wymusza przebieranie się na stojąco, a przy obuwiu roboczym jest to realna niewygoda — ławka jest częścią wyposażenia szatni, nie dodatkiem do niej.